Nie będzie łatwo obudzić w człowieku
takiej odpowiedzialności za świat,
która dotrzyma kroku
rozwojowi cywilizacji.
Ale ci, którzy chcą,
mogą zacząć już dziś. 

Vaclaw Havel

            Wraz z rozwojem cywilizacji i postępem technicznym zaistniała również potrzeba zwrócenia większej uwagi na otaczające nas środowisko.  Dziś podejmuje się coraz częstsze i  coraz skuteczniejsze próby zakrzewienia w nas świadomości ekologicznej, kładzie się nacisk na dbałość o każdy ze składników przyrody. Ogrom zniszczeń jakie człowiek (istota przecież myśląca i czująca) dokonał w ciągu minionych wieków spowodowały, że ludzkość przestaje być głucha na rozpaczliwe wołanie umierającej Ziemi.

            A przecież w toku dziejów wypracowano idealny kompromis, który znamy pod pojęciem „zrównoważonego rozwoju”. Podstawowym jego założeniem jest, by rozwój gospodarczy, techniczny, społeczny itd. łączył się z poszanowaniem środowiska, w tym przyrody.

Dziś kładąc na szalach wagi z jednej strony - nieokiełznany postęp, z drugiej zaś - otaczające nas środowisko, dojść można do przerażających wniosków. To właśnie ta zachwiana równowaga jest smutnym świadectwem naszego społeczeństwa. Uwidacznia ona popełnione błędy, ale jednocześnie wskazuje rozwiązania. Najwyższy czas, by leczyć to, co chore i zapobiegać dalszym negatywnym zmianom.

 Musimy bowiem pamiętać, że świat, w którym żyjemy nie jest naszą własnością, lecz jedynie został on nam użyczony przez nasze dzieci, podobnie jak my użyczyliśmy go kiedyś naszym rodzicom. Jaki będzie to świat, jakie perspektywy odziedziczą przyszłe pokolenia?

                                                                       ...Wybór należy do nas.